پنجاه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
چند سال پیش دکترش گفته بود برای بهتر شدن درد زانوهایش حتماً باید درمانش را پیگیری کند.
گفت نکرده ام، هزینه اش زیاد بود، من هم که پیر. ارزشش را نداشت.
بهتم زد راستش. بهتم زد ازینکه چطور آدمی می تواند به جایی برسد که تمام شدن خودش را قبول کند. اصلا چطور می شود چنین چیزی را به این راحتی بازگو کرد؟ که زادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
زاده نشدن، گاهی می تواند حتی به غمگِنانگی مرگ باشد. مردنِ یک "خوب" یا تولد یک"خوبتر". پاسخ اینکه کدام حزن انگیز تر است، کار ساده ای نیست. حتی سخت است اینکه انتخاب کنیم، مرگ "بد" می تواند فرحبخش تر باشد یا زاده نشدن "بدتر".
می شود به تعداد هر "اتفاق نیفتادن"، جشن گرفت یا عزاداری کرد. و می توان به تعدادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
میدانی، حقیقت این است که روی کره ی خاکی ما خون انسانها به هیچ وجه همرنگ هم نیست. و بیشتر اگر دقت کنی، گاهی خون بیچاره هایی حتی به رنگینی خون حیوان های چندصد کیلومتر آنورتر هم نمیرسد(استعاره نیست، خود حیوانات را می گویم).
و بوی این تعفن آنقدر دنیا را گرفته که حتی شکی در مورد حل نشدنش ندارم. صدسال همادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
یک به یک خیابان های شهر را طی میکنم و خیره به هر عابری میشوم که شاید چشمانم بیافتد به آن دو چشمه ای که سیراب نمی کنند، می خشکانندزیر نور فانوس هایی که شهردار برای یافتنت در همه جای شهر نصب کردهباز هم سکوت همه ی پیاده رو ها را میشکنم، آنها که همیشه از تکرار نجواهایم خسته اند و این من همیشه یک قدم دیرادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
دنبال چوبش میگشت، خسته و مبهوت، زیر آن کشتی بزرگ باید پارو میزد. پارو میزد. تا رسیدن به ساحل، تند و تندتر، بجای خواب آلوده ها، به جای دست و پا چلفتی ها، بجای خودش، بیشتر و بیشتر، پارو میزد. میزد و به یاد می آورد، که در این کشتی زاده شد. به یاد می آورد که در این کشتی بزرگ شد، به یاد می آورد و میترسیدادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
آن سلول ها
فقط کمی متفاوت تر از آنچه در برگ ها و گل ها بودند،
خیلی شبیه هرچه آهوها و سنجابها، حتی فیلها داشتند.
آن سلول ها
در میان انبوهی از رگهای سرخ، آن بافت ها، استخوان ها، ماهیچه ها، آن تکه چربی های زرد و لزج.
خنده دار نیست؟
اینکه آن لعنتی ها چقدر ویرانگر و بی رحم می توانستند باشند؟
که آن اجسامادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
من، باز هم شگفت زده تر، هر روز از میان آدمیانی عبور می کنم، که ذره ذره ی وجودشان محتاج عشق است، اما بند بند تنشان مملو از خشم. تشنگانی که با ولع و اشتیاق، درختان کینه و نفرت را آب می دهند. مردمانی با انتخابی عجیب، میان لذت بزم و عذاب جنگ.و ناباورانه در جستجوی پاسخ، که چه بود آنکه سهو مطلق را به عقلادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
در او جوانی بود، میان بحبوحه ی یک جنگ بزرگ. قصد داشت دنیا را ترک کند، اما شک داشت، سمی که میخواست زودتر به دستش خواهد رسید، یا بمبی که نمیخواست، به سرش...
+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:26 توسط مهدی رادفر |
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
برای هر کشتی که قرار بود آنجا را ترک کند بلیطی تهیه می کرد، کسی که پایش با زنجیری به زمین وصل بود. عجیب نبود اما غم انگیز چرا، اینکه برای یافتن کلیدِ قفلِ زنجیر، کلیدی که جایی آنسوی دریاها گم بود، کار دیگری از او بر نمی آمد.
+ نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ساعت 1:53 توسط مهدی رادفر |
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری
فراق و فصل و حسرت وصل هم ک هزار و یک جور درد بودند.
"بمـــان"، "بـــازآ"، "بــــیا" و "گذر کن"، هر کدام حرفی بودند و غمی داشتند جدا.
هرکه یکی شان را فریاد میکرد و می نالید.
و همه پرسان،
که کدامِ این حرف ها حزن انگیز تر از دیگری بود و، کدامِ این انسان ها بی نوا تر...
+ نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ساعت 1:54 توسط مهدی رادفر |
برچسب:
نویسنده: ماهان شاکری